Horen, zien en zwijgen

Drie aapjes op een rij, de een met zijn handen over zijn oren, de ander voor  zijn ogen en de derde voor zijn mond. Ze zijn voor velen het toonbeeld van de drie zintuigen die we veel gebruiken. Een van die drie moeten missen, lijkt een onmogelijke opgave voor iemand die gezond is en alles kan. De eeuwige discussie blijft welke je het minst erg zou vinden om te missen. Zou je liever niet kunnen zien of niet kunnen horen? Drie jongens uit Duitsland lieten het niet bij een discussie en startten een experiment en maakten er een prachtige documentaire over.

Bart, David en Jakob besluiten een reis van drie weken te maken van Duitsland naar de Atlantische kust. Tijdens de reis mist elk van hen één van de drie zintuigen. Door oogpleisters te plakken kan één van hen niet zien; door een koptelefoon met continue ruis kan kan een ander niet horen en de derde mag niet praten. Na een week ruilen ze van zodat ze na drie weken alle drie de zintuigen een week hebben moeten missen. Het is intrigerend om te zien wat er gebeurt in zo’n situatie, want ze kunnen echt niet meer zonder elkaar op pad. Wat de blinde niet ziet moet de dove vertellen, maar hij hoort het niet als de blinde aan de stomme vraagt hoe laat het is. Dus moet de stomme de aandacht van de dove trekken en aanduiden dat hij moet vertellen hoe laat het is. De continue driehoekscommunicatie zorgt voor veel irritatie onder de vrienden.

Het onbegrip voor elkaars gemis en de daardoor ontstane onderlinge irritatie blijkt vooral voort te komen uit het onbekende. Je weet niet hoe hulpeloos iemand zich voelt die niets ziet, in een onbekende omgeving is en alles moet vragen. Je weet niet hoe vermoeiend het is als je de hele dag niets anders hoort dan een continue ruis die door je hoofd heen zeurt. En je weet ook niet hoe het voelt als je alles kunt zien en horen, maar je gebaren niet begrepen worden of zelfs genegeerd en je je niet kunt uiten. Je weet het pas als je het zelf hebt meegemaakt, en dan niet een uurtje tot je het zat was, maar echt een week achter elkaar zonder onderbreking zoals de vrienden deden. Door hun ervaring van de voorliggende weken kunnen ze in de derde week al veel beter met de problemen van de ander overweg en inspelen op elkaars behoeften.

Onbegrip ontstaat vaak uit het gebrek aan ervaring. Beleef het en het gaat leven. Dat je door te ervaren kan leren, brengen deze vrienden mooi in beeld. Het onderschrijft nog maar eens hoe zinvol het is om niet te oordelen zonder dat je weet waar je het over hebt. Denk niet voor een ander maar verplaats je eens in hem of vraag wat ze nodig hebben, of hoe ze iets willen doen. Dat schept het vertrouwen wat nodig is om op elkaar te kunnen bouwen. In de moeilijkste situatie leer je je echte vrienden kennen waarop je kan vertrouwen. Of het de drie vrienden een betere vriendschap heeft opgeleverd kun je zelf het beste beoordelen als je de film hebt bekeken.

www.dreivonsinnen.de

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.