Vroege vogels

Na een verrassend koude week met ijs dat eindelijk weer eens bereden kon worden, leek de lente zijn intrede binnen twee dagen te doen. Met temperaturen van -10 naar +10 wordt de winter snel het land uitgejaagd. Het beetje nachtvorst kan de natuur niet tegenhouden; de lente staat voor de deur! Het extra deken dat wekenlang bovenop het winterdekbed lag, hangt nu nutteloos over de achterkant van het bed. De wake-up light is niet meer wat mij ‘s ochtends doet ontwaken. De elektrische vogels en kunstmatige zonsopgang zijn vervangen door echte vogels en de eerste zonnestralen die onder het verduisteringsgordijn door piepen. Lang leve de natuur; maar of ik er zo vroeg in de ochtend nu blij mee ben, is nog maar de vraag.

Het zijn mijn zintuigen die veroorzaken dat ik een uur eerder mijn ogen open dan normaal. Maar welk zintuig is het dat mij wekt? Zijn het mijn oren die de vogels horen fluiten, of mijn ogen die de verandering van donker naar licht registreren. Terwijl ik zonder resultaat probeer weer in slaap te vallen, is dat de vraag die me wakker houdt. Schakelen je zintuigen eigenlijk wel uit als je slaapt, of draaien die nog steeds op volle toeren mee? Je ogen zijn dicht dus die registeren niets meer zou je denken. Toch zie je wel degelijk beeld als je droomt en dan zijn ze ook dicht. Je oren liggen dan meer voor de hand. Als je wakker wordt, is het meestal door geluiden; je bedgenoot die ligt te snurken, een donderslag tijdens een onweersbui en een container die buiten ergens wordt omgegooid. Zou dat het zijn? Zou dat dan betekenen dat een doof iemand beter kan uitslapen dan een blind iemand?

Ik heb geen idee of er ooit een onderzoek naar is gedaan, maar als ik naar mezelf kijk  zou het best weleens zo kunnen zijn. Iemand die doof is, kan zijn wekker niet horen. Daarvoor zijn er mooie oplossingen bedacht zoals een trilplaat onder je kussen. Als je door verandering van licht gewekt zou worden, dan zouden zij voldoende hebben aan een wake-up light, maar is dat dan voldoende? Misschien moet ik er eens twee nachtjes over slapen; een nacht met een oogmasker op en een nacht met oordoppen in. Eens kijken wanneer ik het vroegst wakker ben.

Ach, het maakt ook eigenlijk niets uit want welk zintuig het dan ook blijkt te zijn, over een paar dagen ben ik gewend aan de buitengeluiden en neemt de wekker het toch weer over van moeder natuur.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.