Wakker worden!

Nederland begint langzaam aan wakker te worden. Er komen steeds meer berichten voorbij in de media over het verbeteren van de toegankelijkheid. Zoals vaak komen we langzaam op gang, maar er lijken stappen te worden gemaakt. Er wordt meer gehoor gegeven aan de oproep voor audiodescriptie op televisie en er is een braille-autoriteit voor de Nederlandse taal in het leven geroepen. Museum in Gebaren gaat dit jaar ook buiten Amsterdam rondleidingen opzetten en we zullen vast ook meer gebarentolken zien op de komende festivals. We doen ons best maar zijn er nog lang niet.

We denken te weten hoe we Nederland voor iedereen toegankelijk kunnen maken maar slaan de plank soms echt mis. Veel van de aanpassingen die worden gedaan zijn een hulpmiddel maar zorgen er nog steeds niet voor dat iemand zichzelf helemaal kan redden zonder hulp te hoeven vragen. We denken vaak aan hulpmiddelen, maar vergeten dat zelfredzaamheid eigenlijk de grootste vrijheid is die we iemand met een beperking kunnen geven. Het uitrollen van een loopplank om iemand in een rolstoel de trein in en uit te helpen creëert geen onafhankelijkheid; er is nog steeds hulp van iemand nodig. Het moet vooraf gepland worden dus een spontaan dagje met de trein zit er dan niet in. Maar treinen die aangepast worden naar de hoogte van het perron, zodat iemand zelfstandig naar binnen kan rollen is wel inclusie; daar is geen hulp bij nodig.

Een goed begin is het halve werk, maar soms is dat halve werk niet eens een begin te noemen. Neem de voelbare plattegrond van het station Rotterdam Centraal. Deze is af te halen bij de servicebalie maar die is alleen niet erg toegankelijk voor een blinde of slechtziende. Er loopt geen geleidenlijn naar toe, vervolgens moet je een nummer trekken op een zuil met touchscreen en de nummers die aan de beurt zijn verschijnen geluidloos op een display. De plattegrond is een mooi gebaar, maar is er is niet nagedacht over de randvoorwaarden. Wederom zal er om hulp gevraagd moeten worden, in die tijd kan je net zo goed en misschien wel sneller iemand vragen om je het juiste perron te wijzen.

Nederland leert maar zit nog maar in groep 3 waar woorden worden geleerd maar  het begrip van een verband tussen woorden nog ontbreekt. We maken nu nog kleine stapjes. Als we een paar jaar verder zijn zullen de stappen groter worden en leren we van elkaar. Goed voorbeeld, doet goed volgen. Dus hopelijk worden er dit jaar mooie projecten uitgerold die een voorbeeld kunnen zijn voor anderen. Alleen dan kan toegankelijkheid zich als een olievlek uitbreiden over Nederland. Dus dit is je wake up call! Bedenk jij een goed plan met de doelgroep en zorg jij dat je een steentje bijdraagt aan een toegankelijker Nederland?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.